2026JH2 adlı asteroid önümüzdeki hafta Dünya'ya oldukça yakın bir mesafeden geçecek. 90 bin kilometre uzaklık, Dünya-Ay mesafesinin dörtte birine denk geliyor. Bu boyuttaki bir gök taşının bir şehri yok edecek kadar büyük olmasına rağmen, bilim insanları en az yüz yıl boyunca Dünya'ya çarpma riski bulunmadığını belirtiyor. Yapılan simülasyonlar, asteroidin güvenli bir şekilde geçip gideceğini gösteriyor. Bu tür yakın geçişler, astronomların gök cisimlerini incelemesi açısından değerli fırsatlar sunuyor.

Bristol Üniversitesi araştırmacıları, geleneksel iklim modellerine kıyasla çok daha hızlı ve ekonomik büyük ölçekli iklim simülasyonları yapabilen yenilikçi bir yöntem geliştirdi. Dr. Charles Williams liderliğindeki ekip, son 2,6 milyon yıl boyunca Dünya'nın soğuk buzul çağları ile sıcak buzullar arası dönemler arasında sürekli salınım yapan iklimini etkileyen faktörleri araştırmayı hedefliyordu. Kuvaterner dönemi olarak bilinen bu süreç, gezegenimizin iklim tarihini anlamak açısından kritik öneme sahip. Yeni emülatör sistemi, karmaşık iklim hesaplamalarını dramatik şekilde hızlandırarak bilim insanlarının milyonlarca yıllık iklim değişimlerini tek bir bilgisayarda modelleyebilmesine olanak tanıyor.

Yeni araştırmalar, ünlü Halley Kuyruklu Yıldızı'nın keşfinin aslında Edmond Halley'den yaklaşık 700 yıl önce bir Ortaçağ rahibi tarafından yapılmış olabileceğini öne sürüyor. Malmesbury'li Eilmer adlı bu rahip, 1066 yılında gözlemlediği parlak kuyruklu yıldızın, 989 yılında gördüğü aynı gök cismi olduğunu fark etmiş olabilir. O dönemde kuyruklu yıldızlar savaş ve kral ölümleriyle bağlantılı korkunç alametler olarak görülüyordu. Bu keşif, Bayeux Duvarı Halısı'nda da betimlenen ünlü gök olayına yeni bir boyut katıyor ve astronominin en büyük keşiflerinden birinin patentinin sorgulanmasına neden oluyor.

Pakistan'ın 2025 yılında yaşadığı tarihi sel felaketinden sonra bilim insanları, çoklu uydu verilerini kullanan yeni bir erken uyarı sistemi geliştirdi. Google Earth Engine platformu üzerinde çalışan sistem, Sentinel-1, Landsat ve MODIS uydu görüntülerini birleştirerek gerçek zamanlıya yakın sel haritaları üretiyor. Geleneksel sel izleme sistemlerinin aksine, bu yöntem kesintisiz ve günlük güncellenen sel kapsamı haritaları sunabiliyor. Sistem, yüksek çözünürlüklü uydu verilerini önceliklendiren akıllı bir algoritma kullanıyor ve gerektiğinde alternatif sensörlere geçiş yapabiliyor. Bu teknoloji, sel felaketlerinin önceden tahmin edilmesi ve zarar azaltma çalışmalarında önemli bir adım olarak değerlendiriliyor. Güney Asya'nın monsun dönemlerinde artan sel risklerine karşı kritik bir araç niteliği taşıyor.

Çin'in Qing Hanedanlığı döneminde kullanılan tian-tsui tekniği, yalıçapkını kuşunun parlak mavi tüylerini boya gibi kullanarak sanat eserleri yaratıyordu. Bu naif tüyler üzerinde araştırma yapmak geleneksel yöntemlerle zordu, çünkü analiz sırasında hasar görme riski vardı. ACS Omega dergisinde yayınlanan yeni çalışmada, araştırmacılar bu değerli sanat eserlerini zarar vermeden inceleyebilecek yenilikçi tarama teknikleri geliştirdi. Bulgular şaşırtıcıydı: sanatçılar tek bir kuş türü değil, birden fazla kuş türünün tüylerini kullanmış ve katmanlı pigment uygulamaları yaparak benzersiz bir renk paleti oluşturmuştu. Bu keşif, hem sanat tarihi hem de malzeme bilimi açısından önemli bir gelişme.

Mavi renk her zaman var olmasına rağmen, insanların bu rengi algılayış biçimi dilin gelişimiyle birlikte değişti. Eski Yunanlı şair Homeros'un eserlerinde denizi 'şarap renginde' tanımlaması, o dönemde mavi için belirgin bir kelime bulunmamasından kaynaklanıyor. Berlin ve Kay'in renk terminolojisi araştırmaları, dillerin renk kelimelerini belirli bir sırayla geliştirdiğini gösteriyor. Himba kabilesi üzerinde yapılan çalışmalar, dilin renk algısını nasıl etkilediğini ortaya koyuyor. Lapis lazuli gibi değerli taşlardan elde edilen mavi pigmentler tarihi boyunca nadir ve pahalıydı. Rusçada iki farklı mavi kelimesinin (goluboy ve siniy) bulunması, dil ve algı arasındaki ilişkiyi destekliyor.

Dünya genelinde milyonlarca kadını etkileyen Polikistik Over Sendromu (PKOS), artık resmi olarak Poliendokrin Metabolik Over Sendromu (PMOS) adını alacak. Bu değişiklik sadece isimsel değil; hastalığın gerçek doğasını daha iyi yansıtıyor. Yeni adlandırma, durumun yalnızca over kistleriyle ilgili olmadığını, aslında karmaşık bir hormon ve metabolizma bozukluğu olduğunu vurguluyor. Bu gelişme, hastalığın tanı ve tedavi süreçlerinde önemli ilerlemeler sağlayabilir. PMOS, kadınların yaşam kalitesini ciddi şekilde etkileyen insulin direnci, hormonal dengesizlik ve metabolik sorunları kapsayan geniş bir spektrumu ifade ediyor. Bilim insanları, bu yeni terminolojinin hastalık hakkındaki yanlış anlamaları azaltacağını ve daha etkili tedavi yaklaşımlarının geliştirilmesine katkıda bulunacağını düşünüyor.

Arjantin'de keşfedilen 20 metre uzunluğundaki Bicharracosaurus dionidei adlı yeni dinozor türü, Jura dönemindeki dev dinozorların evrimsel hikayesini yeniden yazabilir. Bu tuhaf yaratık, hem Diplodocus hem de Brachiosaurus ailelerinin özelliklerini bünyesinde barındırıyor. Paleontologlar, bu keşfin Güney Amerika'da bulunan ilk Jura dönemi brakiyozoridi olabileceğini düşünüyor. Fosil, şimdiye kadar dinozor tarihinde büyük bir boşluk olan Güney Yarımküre'deki Jura dönemi dev dinozor evrimini anlamamıza yardımcı olabilir. Bu karışık özellikler, bilim insanlarının uzun boyunlu dev dinozorların nasıl ve nerede evrimleştiğine dair bilgilerini gözden geçirmelerine neden oluyor.

NASA'nın Hubble Uzay Teleskopu, astronomların daha önce hiç görmediği türden dev bir gezegen oluşum diskini gözlemledi. 'Dracula'nın Chivito'su' lakabıyla anılan bu olağanüstü yapı, tek tarafında yükselen filamentlerle asimetrik ve türbülanslı bir görünüm sergiliyor. Diskin içerdiği malzeme miktarı, birden fazla dev gezegen oluşturacak kadar zengin. Bu keşif, gezegen sistemlerinin nasıl doğduğunu anlamamız açısından yeni bir doğal laboratuvar sunuyor. Hubble'ın gözlemlediği bu kaotik yapı, gezegen oluşum süreçlerinin düşündüğümüzden çok daha karmaşık ve çeşitli olabileceğini gösteriyor.

NASA'nın James Webb Uzay Teleskobu kullanılarak yapılan çığır açan bir araştırma, evrendeki galaksileri birbirine bağlayan dev yapı olan 'kozmik ağ'ın şimdiye kadarki en detaylı haritasını ortaya çıkardı. COSMOS-Web adlı kapsamlı gözlem projesi kapsamında 164 bin galaksinin analiz edilmesiyle elde edilen bu harita, evrenin sadece 1 milyar yaşındayken nasıl bir yapıya sahip olduğunu gösteriyor. Bu keşif, evrenin büyük ölçekli yapısının nasıl evrimleştiğini anlamamız açısından büyük önem taşıyor.

2026 yılının henüz ortasına gelmeden birçok iklim rekoru çoktan kırıldı. Arktik kış deniz buzu kapsamı tarihi en düşük seviyeye ulaşırken, dünya genelinde 150 milyon dönümden fazla alan orman yangınlarında kül oldu. Birçok ülke rekor kıran kış sıcaklık dalgalarıyla karşılaştı. Uzmanlar, El Niño fenomeninin etkisiyle bu rekorların daha da artabileceği konusunda uyarıda bulunuyor. İklim değişikliğinin etkilerinin beklenenden hızlı gerçekleştiği bu dönemde, ekstrem hava olaylarının sıklığı ve şiddeti alarm veriyor.