Stanford araştırmacıları, insan beyninin yüzleri nasıl algıladığını anlamak için altı farklı yapay sinir ağı modelini karşılaştırdı. 864 katılımcıyla yapılan deneylerde, yüksek seviyeli ve değişmez yapıları öncelleyen modellerin (ters işleme, yüz tanıma veya nesne sınıflandırması ile eğitilmiş) insan yargılarına en yakın sonuçları verdiği ortaya çıktı. Araştırma, yüz algısının temelinde yatan hesaplamalı mekanizmaları aydınlatarak, hem bilişsel bilimler hem de yapay zeka teknolojileri için önemli ipuçları sunuyor.

İnsanlar onlarca yıldır bilinen bir şekilde olasılıkları sistematik olarak yanlış algılıyor. Bu durum, düşük olasılıkları olduğundan yüksek, yüksek olasılıkları ise olduğundan düşük görmemize neden oluyor. Yeni araştırma, bu garip davranışın ardındaki nedeni Bayesci istatistik çerçevesinde açıklıyor. Beynimizin olasılık bilgilerini gürültülü sinyaller halinde kodladığını ve bu bilgiyi çözerken risk minimizasyonu stratejisi uyguladığını öne süren çalışma, bu sürecin neden ters-S şeklinde bir algı bozukluğu yarattığını gösteriyor. Araştırma, beynin 0 ve 1'e yakın değerlerde daha hassas kodlama yaptığını ve bu durumun karar verme süreçlerimizi nasıl etkilediğini ortaya koyuyor.

Yeni bir araştırma, zeka ile ilişkili genetik yatkınlıkların politik görüşlerimizi şekillendirdiğini, ancak bu etkinin çocukluk dönemindeki sosyoekonomik duruma göre tamamen farklı yönlerde olabildiğini ortaya koyuyor. Çalışmaya göre, yüksek bilişsel performans genleri taşıyan bireyler, fakir ailelerden geliyorlarsa sol görüşlere, zengin ailelerden geliyorlarsa sağ görüşlere yönelim gösteriyor. Bu bulgular, genetik ve çevre etkileşiminin ne kadar karmaşık olduğunu gözler önüne seriyor. Politik ideolojinin sadece genetik veya sadece çevresel faktörlerle açıklanamayacağı, ikisinin etkileşiminin kritik rol oynadığı anlaşılıyor. Araştırma, biyoloji ve sosyal bilimler arasındaki köprüyü güçlendiren önemli bir veri sunuyor.

Bilim insanları otizm spektrum bozukluğunun temel özelliklerini düzenleyen PTCHD1-AS adlı uzun kodlamayan RNA genini keşfetti. Bu gen, sosyal etkileşim ve tekrarlayıcı davranışları öğrenme ve hafıza yetilerini etkilemeden kontrol ediyor. Araştırma, otizmin bilişsel yeteneklerden bağımsız olarak ele alınabileceğini gösteriyor. Genin striyatumdaki sinaptik plastisiteye etkisi izlenerek, otizmin ayırt edici özelliklerine yönelik gelecekteki hassas tedavi yöntemleri için 'moleküler bir harita' oluşturuldu. Bu bulgular, otizm spektrumunun farklı bileşenlerinin ayrı ayrı hedeflenebileceğini işaret ediyor.

Apple logosu gibi her gün gördüğümüz sembolleri gerçekten ne kadar iyi biliyoruz? Yapılan araştırmalar şaşırtıcı sonuçlar ortaya koyuyor. 85 kişiyle yapılan bir çalışmada, katılımcıların yalnızca yarısı benzer logolar arasından doğru Apple logosunu seçebildi. Daha da çarpıcı olan ise, logoyu doğru çizebilen tek bir kişi olmasıydı. Bu durum, insanların bilgi düzeylerini olduğundan fazla tahmin etme eğiliminde olduğunu gösteriyor. Psikolojide 'aşırı güven yanlılığı' olarak adlandırılan bu fenomen, günlük yaşamımızda sık sık karşılaştığımız nesneler hakkında yanılsamalar yaşamamıza neden oluyor. Araştırma, hafıza ve algı konularında önemli bulgular sunarak, insan beyninin bilgi işleme süreçleri hakkında yeni perspektifler açıyor.

Yeni bir göz izleme araştırması, insanların sahte haberlere olan inançlarının bilinçli karar vermeden önce bile göz hareketlerinden anlaşılabileceğini ortaya koyuyor. Çalışma, önceden sahip olduğumuz inançların yeni bilgileri nasıl öğrendiğimizi şekillendirdiğini gösteriyor. Araştırmacılar, insanların kendi görüşlerine meydan okuyan gerçeklerle karşılaştıklarında uyum sağlamakta zorlandıklarını tespit etti. Bu bulgular, sahte haberlerin neden bu kadar etkili olduğu ve mücadelesinin neden bu denli zor olduğu konusunda önemli ipuçları sunuyor. Göz izleme teknolojisi sayesinde elde edilen veriler, bilişsel önyargıların insan davranışı üzerindeki etkisini anlamada yeni bir perspektif açıyor.

Günlük konuşmalarımızdaki küçük duraklamalar, 'eee' sesleri ve kelime arama anları, beynimiz hakkında düşündüğümüzden çok daha fazla şey söylüyor olabilir. Bilim insanları, doğal konuşma kalıplarının yürütücü işlevlerle - hafıza, planlama, odaklanma ve esnek düşünceyi yöneten zihinsel sistemle - yakından bağlantılı olduğunu keşfetti. Yapay zeka kullanarak günlük sohbetleri analiz eden araştırmacılar, bilişsel performansı şaşırtıcı bir doğrulukla tahmin edebildiler. Bu bulgular, geleneksel testlerden çok daha erken dönemde demans belirtilerini tespit edebilecek basit konuşma tabanlı araçların kapısını açabilir.

Farklı durumlara uyum sağlama yetimiz olan davranışsal esneklik, bilişsel işlevlerimizin temelini oluşturur. MIT araştırmacıları, farelerde yaptıkları yeni bir çalışmada beyin sapındaki locus coeruleus bölgesinin prefrontal kortekse gönderdiği sinyallerin, dikkat değiştirme sürecinde hayati önem taşıdığını keşfetti. Araştırmada fareler, karmaşık duyusal ipuçlarını ayırt etmek için dikkatlerini değiştirmeyi öğrenmek zorunda kaldılar. Genetik yöntemlerle locus coeruleus nöronları ya da prefrontal kortekse giden bağlantıları engellendiğinde, farelerin dikkat değiştirme performansı ciddi şekilde bozuldu. Bu bulgular, beyin sapından gelen bu özel devre olmadan esnek düşünce yapısının mümkün olmadığını gösteriyor ve dikkat eksikliği gibi bilişsel bozuklukların anlaşılmasına yeni perspektifler sunuyor.

Yeni bir araştırma, doğuştan güçlü kaslara sahip olma eğilimi gösteren genetik özelliklerin, yaşla birlikte gelen zihinsel gerilemeye karşı koruyucu etki sağladığını ortaya koydu. Bu biyolojik bağlantı, kişinin spor alışkanlıklarından veya Alzheimer hastalığının geleneksel belirteçlerinden bağımsız olarak çalışıyor. Bulgular, fiziksel güç ve zihinsel sağlık arasındaki ilişkinin sadece egzersiz yapmakla sınırlı olmadığını, genetik düzeyde de mevcut olduğunu gösteriyor. Araştırmacılar, kas gücü için elverişli genlere sahip bireylerin yaşlandıkça bilişsel yeteneklerini daha iyi koruduklarını tespit etti. Bu keşif, yaşlanma sürecinde zihinsel kapasiteyi korumaya yönelik yeni tedavi yaklaşımlarının geliştirilmesinde önemli ipuçları sunabilir ve fiziksel-zihinsel sağlık ilişkisinin altında yatan mekanizmaları anlamamızı derinleştiriyor.

Bilim insanları, beynin histamin sisteminin kapsamlı bir haritasını çıkararak bu molekülün ruh sağlığı üzerindeki etkisini aydınlattı. Genetik analizlerden beyin görüntüleme tekniklerine kadar uzanan bu çalışma, histaminin duygusal düzenleme ve bilişsel kontrol süreçlerinde kritik rol oynadığını gösteriyor. Araştırmacılar, histamin yolaklarının DEHB, depresyon ve şizofreni gibi ruhsal bozuklukların tedavisinde 'kayıp halka' olabileceğini öne sürüyor. Bu keşif, geleneksel tedavi yaklaşımlarının yanı sıra yeni terapötik hedefler geliştirilmesi için umut vadediyor.

Mavi renk her zaman var olmasına rağmen, insanların bu rengi algılayış biçimi dilin gelişimiyle birlikte değişti. Eski Yunanlı şair Homeros'un eserlerinde denizi 'şarap renginde' tanımlaması, o dönemde mavi için belirgin bir kelime bulunmamasından kaynaklanıyor. Berlin ve Kay'in renk terminolojisi araştırmaları, dillerin renk kelimelerini belirli bir sırayla geliştirdiğini gösteriyor. Himba kabilesi üzerinde yapılan çalışmalar, dilin renk algısını nasıl etkilediğini ortaya koyuyor. Lapis lazuli gibi değerli taşlardan elde edilen mavi pigmentler tarihi boyunca nadir ve pahalıydı. Rusçada iki farklı mavi kelimesinin (goluboy ve siniy) bulunması, dil ve algı arasındaki ilişkiyi destekliyor.