1965-67 yılları arasında Nepal'de Barış Gönüllüsü olarak görev yapan bir kişinin deneyimleri, o dönemin kültürel ve sosyal dinamiklerini anlamamız açısından önemli ipuçları sunuyor.
Washington merkezinden gelen destek paketleri arasında 250 kitaptan oluşan bir koleksiyon bulunuyordu. Bu koleksiyon, Nepal'in kuzeydoğusundaki Bhojpur bölgesinde tek başına görev yapan gönüllünün uzun kış aylarında entelektüel ihtiyaçlarını karşılamak üzere özenle seçilmişti.
1960'ların ortasında, internet ve modern iletişim araçlarının olmadığı bir dönemde, böyle bir kitap koleksiyonu gönüllüler için hayati önemdeydi. Özellikle dağlık bölgelerde trek yapmadığı zamanlar için tasarlanan bu koleksiyon, hem eğlence hem de eğitim amaçlı kullanılıyordu.
Bu dönemde Barış Gönüllüleri programı, Soğuk Savaş döneminin kültürel diplomasi girişimlerinden biriydi. Gönüllüler sadece teknik yardım sağlamakla kalmıyor, aynı zamanda kültürlerarası köprü görevi de üstleniyordu.
Böyle kişisel anılar, geçmişin uluslararası kalkınma politikalarının insani boyutunu ve o dönemin eğitim anlayışını günümüzden farklı bir perspektifle değerlendirmemize olanak tanıyor.