Sibirya'nın donmuş topraklarından çıkarılan antik sincap dışkıları, bilim insanlarına binlerce yıl önceki yaşamı keşfetmek için beklenmedik bir fırsat sundu. 17.000 ile 50.000 yıl öncesine ait bu organik kalıntılar, kayıp bir ekosistemin detaylı haritasını çıkarmayı mümkün kıldı.
Araştırmacılar, permafrostta korunmuş sincap dışkılarından elde ettikleri DNA örnekleriyle 500'den fazla farklı türü tespit etmeyi başardı. Bu türler arasında yünlü mamutlar, stepe bizonları, vahşi atlar ve büyük kedi türleri gibi o dönemin dev hayvanları yer alıyor.
Sincapların beslenme alışkanlıkları bu keşfi mümkün kılan ana faktör oldu. Bu küçük kemiriciler hem bitki tohumu ve meyveler hem de büyük hayvanların etleriyle beslendiği için, dışkıları doğal bir DNA deposu işlevi gördü. Permafrostun koruyucu etkisi sayesinde bu genetik materyal on binlerce yıl boyunca bozulmadan kaldı.
Bu yöntem, geleneksel fosil bulma yöntemlerine kıyasla çok daha geniş bir tür yelpazesini inceleme imkanı veriyor. Özellikle büyük hayvanların fosilleri nadir bulunurken, sincap dışkıları yaygın olarak korunmuş durumda. Bilim insanları bu yaklaşımın, buzul çağı ekosistemlerini ve iklim değişikliğinin geçmişteki etkilerini anlamamız açısından devrim niteliğinde olduğunu belirtiyor.