Teorik fizikçiler, yapay zeka destekli analiz yöntemleriyle yerçekimi teorilerindeki uzun süredir devam eden bir sorunu çözmeyi başardı. DHOST (Degenerate Higher-Order Scalar-Tensor) teorileri olarak bilinen bu yaklaşımlar, Einstein'ın genel görelilik teorisinin genişletilmiş versiyonlarıdır.
Asıl problem, kuantum düzeltmelerin teoriye dahil edilmesiyle ortaya çıkan 'Ostrogradsky hayalet kararsızlığı'ydı. Bu durum, sistemde negatif enerjili parçacıkların ortaya çıkmasına ve teorinin fiziksel anlamını yitirmesine neden olur. Klasik DHOST teorileri bu sorunu önlemek için tasarlanmıştı, ancak kuantum etkileri eklendiğinde problem yeniden ortaya çıkıyordu.
Araştırmacılar, bu temel çelişkiyi çözmek için iki bağımsız matematiksel yöntem kullandı. İlk yaklaşımda, teorinin koruyucu simetrileri korunacak şekilde diferansiyel denklemler türettiler. İkinci yöntemde ise Hamiltoniyen analizi yaparak sistemin kısıtlama koşullarını belirlediler.
Çalışmanın en önemli başarısı, bu iki farklı yaklaşımın aynı sonuca ulaştığını kanıtlamak oldu. Bu, teorinin tutarlı olduğunu ve kuantum düzeltmelerin güvenli bir şekilde dahil edilebileceğini gösteriyor.
Bu gelişme, karanlık enerji ve evrenin hızlanan genişlemesi gibi kozmolojik gizemleri açıklamaya yönelik teorik çalışmalarda yeni olanaklar sunuyor.