Evrendeki en güçlü yıldız patlamalarından olan süperparlaklık süpernovalar, normal süpernovalardan 10-100 kat daha parlak olan kozmik olaylardır. Ancak bu muazzam enerji çıkışının kaynağı hâlâ bilim dünyasının en büyük sorularından biri olmaya devam ediyor.
Bilim insanları bu patlamaların enerji kaynağının magnetar döngü hareketlerinin yavaşlaması ya da yıldız çevresindeki maddeyle etkileşim olabileceğini öne sürüyor. Bu teorilere göre, patlama kalıntıları yüksek enerjili fotonlara karşı şeffaf hale geldiğinde GeV seviyesinde gamma ışınları üretilmesi gerekiyor.
Fermi Gama Işını Uzay Teleskobu'nun 17 yıllık verileri kullanılarak yapılan kapsamlı araştırmada, 223 hidrojen-fakiri süperparlaklık süpernovadan gamma ışını emisyonu arandı. Araştırmacılar, her kaynak için Bethe-Heitler şeffaflık zamanına dayalı özel arama pencereleri tanımladı.
Sonuçlar oldukça çarpıcı: Hiçbir kaynaktan anlamlı düzeyde gamma ışını emisyonu tespit edilemedi. GeV-optik verimlilik oranının 1,3×10^-3'ten düşük olduğu belirlendi - bu değer zayıf manyetikleşmiş magnetar nebulası tahminlerinin iki büyüklük mertebesinin altında.
Popülasyon düzeyindeki analiz, süperparlaklık süpernovaların yalnızca %0,7'sinden azının yüksek gamma ışını verimliliğine sahip olabileceğini gösteriyor. İlginç bir istisna olan SN 2017egm ise dikkat çekici bir aşırılık sergiliyor.