Paylaşımlı ulaşım sistemleri araç kullanımını artırma ve çevre üzerindeki etkiyi azaltma potansiyeline sahip olsa da, başarıları büyük ölçüde yolcu eşleştirme sistemlerinin etkinliğine bağlı. Bu nedenle paylaşımlı sürüşler, yoğun şehir merkezleri dışında sınırlı başarı göstermiş durumda.
Araştırmacılar tarafından geliştirilen yeni matematiksel model, geleneksel yaklaşımlardan farklı bir strateji benimsiyor. Mevcut sistemler yolcu taleplerini belirli zaman aralıklarında toplayarak yolculuk başlamadan önce eşleştirme yapıyor. Ancak bu yöntem, bir yolcunun başlangıçta tek başına yola çıktıktan sonra bile gelecekte gelebilecek başka yolcularla eşleştirilebilme imkanını göz ardı ediyor.
Yeni dinamik ve stokastik eşleştirme modeli, hem yolculuk öncesi hem de yolculuk sırası kararları alabilen bir sistem sunuyor. Bu yaklaşım, her iki eşleştirme aşamasının davranışlarını karşılaştırarak optimum sonuçlar elde etmeyi hedefliyor.
Model özellikle büyük metropol alanların seyrek nüfuslu çevre bölgelerinde hizmet kalitesinin artırılması açısından umut verici. Yolculuk sırasında gerçekleşen dinamik eşleştirmeler sayesinde, başlangıçta tek yolcu ile başlayan sürüşlere sonradan başka yolcular dahil edilebiliyor.