Evrimsel robotik alanında yapılan yeni bir araştırma, Lamarck tipi kalıtımın robotların morfolojik çeşitliliği arttıkça nasıl sınırlandığını ortaya çıkardı. Çalışma, robot tasarımı ve davranış kontrolünün birlikte evrimleştiği sistemlerde farklı evrimsel stratejilerin etkinliğini karşılaştırdı.
Lamarck evriminin temel avantajı, ebeveyn robotların öğrendiği kontrol stratejilerinin doğrudan yavrularına aktarılması yatıyor. Bu yaklaşım, özellikle ebeveyn ve yavru arasında güçlü morfolojik benzerlik bulunduğunda Darwin evrimine göre önemli performans artışı sağlıyor. Ancak araştırmacılar, bu avantajın morfolojik yenilik baskısı altında nasıl değiştiğini merak ediyordu.
Araştırma ekibi, modüler robotların hareket görevlerini çözmeyi öğrendiği bir sistem tasarladı. Bu sistemde robotlar hem görevi başarıyla tamamlamak hem de morfolojik açıdan yenilikçi olmak için seçilim baskısı altındaydı. Sonuçlar, morfolojik çeşitlilik arttıkça Lamarck evriminin üstünlüğünün azaldığını gösterdi.
Bulgular, evrimsel robotik uygulamalarında hangi stratejinin ne zaman kullanılması gerektiği konusunda önemli ipuçları veriyor. Morfolojik istikrarın önemli olduğu durumlarda Lamarck evrimi tercih edilirken, yüksek çeşitlilik gerektiren senaryolarda Darwin evrimi daha uygun olabilir.