Britanya'nın genetik geçmişini aydınlatmak amacıyla gerçekleştirilen büyük çaplı bir araştırma, tarihçilerin uzun süredir kabul ettiği bazı görüşleri sorguluyor. Tunç Çağı'ndan Norman istilasına kadar olan dönemde yaşamış 1039 kişinin DNA analizi, Roma İmparatorluğu'nun bölgeye genetik etkisinin beklenenden çok daha az olduğunu gösterdi.
Araştırmacılar, MS 43-410 yılları arasında Britanya'yı yöneten Roma İmparatorluğu'nun 400 yıllık hâkimiyetine rağmen, yerel nüfusun genetik yapısında kayda değer bir değişiklik olmadığını tespit etti. Bu durum, Roma yönetiminin büyük ölçüde askeri ve idari bir varlık olarak kaldığını, yerel halkla genetik karışımın sınırlı düzeyde gerçekleştiğini düşündürüyor.
Buna karşılık, 5. yüzyıldan itibaren Britanya'ya gelen Anglo-Saksonların genetik etkisi çok daha belirgin şekilde ortaya çıktı. Aynı şekilde Viking akınlarının da adanın genetik haritasında iz bıraktığı gözlemlendi.
Bu bulgular, antik DNA teknolojisinin tarih yazımında nasıl devrim yaratabileceğinin çarpıcı bir örneğini sunuyor. Genetik veriler, yazılı kaynakların bazen eksik kaldığı demografik değişimlerin gerçek boyutlarını anlamamıza yardımcı oluyor ve geçmiş hakkındaki varsayımlarımızı yeniden gözden geçirmemizi sağlıyor.