Dünya'nın okyanus sistemlerindeki en çarpıcı özelliklerden biri, Atlantik ve Pasifik okyanusları arasındaki büyük farktır. Atlantik'te güçlü bir meridyonal devir daim akıntısı (AMOC) sistemı bulunurken, Pasifik'te benzer bir derin su oluşum süreci neredeyse hiç görülmez.
Yeni bir araştırma, bu asimetriğin nedenlerini anlamak için iki havzalı kavramsal bir okyanus modeli geliştirdi. Model, biri dar biri geniş olan iki havzadan oluşuyor ve gerçek okyanuslarımızı temsil ediyor. Atlantik'in kuzeyinde yüzey sularının daha tuzlu olması, bu bölgede derin su oluşumunu tetiklerken, Pasifik'te böyle bir süreç gerçekleşmiyor.
Araştırmacılar, bu durumun temel sebebinin yüzey tatlı su akılarındaki asimetri olduğunu belirtiyor. Pasifik, birim alana düşen daha fazla tatlı su alırken, Atlantik daha az tatlı su akısına maruz kalıyor. Bu durum, Atlantik sularının daha tuzlu kalmasına ve dolayısıyla daha yoğun olarak derinlere batmasına neden oluyor.
Model üç farklı durum öngörüyor: sadece dar havzada batma, sadece geniş havzada batma ve her iki havzada da batma. Hidrolojik döngünün gücü ve tatlı su asimetrisi, hangi durumun gerçekleşeceğini belirleyen temel faktörler olarak öne çıkıyor.
Bu bulgular, küresel iklim sisteminin nasıl çalıştığını ve gelecekte nasıl değişebileceğini anlamamız açısından kritik öneme sahip.