Richard Dawkins'in 1976 yılında yayınlanan 'Bencil Gen' adlı eseri, evrim biliminde köklü bir paradigma değişikliği başlatmıştı. Kitap, evrim sürecini organizmaların değil, genlerin perspektifinden ele alan radikal bir yaklaşım sunuyordu.
O dönemde henüz çok az sayıda genin moleküler yapısı bilinirken, Dawkins'in gen merkezli evrim teorisi cesur bir hipotezdi. Ancak yarım asır sonra, DNA dizileme teknolojilerinin muazzam ilerlemesiyle birlikte bu yaklaşımın ne kadar isabetli olduğu ortaya çıktı.
Modern genetik araştırmaları, genlerin gerçekten de kendi kopyalarını artırma eğiliminde olduğunu ve bu süreçte bazen organizmalarının çıkarlarına aykırı davranabildiğini gösteriyor. Epigenetik, gen düzenleme mekanizmaları ve moleküler evrim alanlarındaki keşifler, Dawkins'in öngörülerini destekliyor.
Günümüz bilim insanları, hastalık direnci, davranış genetiği ve türler arası etkileşimler gibi konuları anlamaya çalışırken hâlâ bu gen odaklı bakış açısından yararlanıyor. Eserin temel mesajı - doğal seçilimin gen düzeyinde işlediği fikri - modern evrim biyolojisinin temel taşlarından biri olmaya devam ediyor.