Florida Körfezi, Amerika Birleşik Devletleri'nin güneydoğusunda yer alan ve Everglades ekosistemine bağlı hassas bir kıyı lagünüdür. Bu körfez, deniz çayırları, flamingolar ve çok sayıda nesli tehlike altındaki türe ev sahipliği yapmasıyla bölgenin ekolojik açıdan en kritik alanlarından biri olarak kabul edilmektedir.

1980'lerin sonunda bölgeyi derinden etkileyen bir ekolojik felaket yaşandı: Tatlı su akışının dramatik biçimde azalması, körfezde tuzluluk oranlarının tehlikeli seviyelere yükselmesine neden oldu. Bu hipersalin koşullar altında geniş deniz çayırı yatakları tamamen yok oldu. Bu olay, yalnızca bir habitat kaybı değil; bölgenin besin zincirini derinden sarsan ve balıkçılığı olumsuz etkileyen uzun soluklu bir çöküşün başlangıcı oldu.

Bu deneyimden yola çıkan araştırmacılar, Kapsamlı Everglades Restorasyon Programı (CERP) çerçevesinde tuzluluk dinamiklerini önceden tahmin edebilecek güvenilir bir araca ihtiyaç duyulduğunu fark etti. Bu doğrultuda geliştirilen Bay Assessment Model (BAM), Python programlama diliyle oluşturulmuş bir hidrolojik simülasyon aracıdır.

BAM, Florida Körfezi'ni birbirine bağlı 54 idealleştirilmiş havza olarak modelliyor. Her havza için su kütlesi korunumu ilkesine dayalı hesaplamalar yapılıyor; havzalar arası su akışları ise sığlıklardaki hidrolik gradyanlar kullanılarak belirleniyor. Model, doğrudan yağış ve terleme-buharlaşma girdilerini de dikkate alarak gerçekçi bir hidrolojik döngü kuruyor.

Kara tarafındaki sınır koşulları için model, EDEN (Everglades Derinlik Tahmin Ağı) adlı izleme sisteminden elde edilen gözlemsel su seviyesi verilerini kullanıyor. Ayrıca yukarı havza restorasyon planlama modellerinin çıktılarıyla da entegre çalışabiliyor. Deniz tarafındaki sınır koşulları ise NOAA'nın ikincil istasyonlarına ait gelgit harmoniği bileşenlerinden sağlanıyor.

BAM'ın en önemli özelliklerinden biri, model kararlılığı gerektiren durumlar dışında kütle korumacı bir yapıya sahip olması. Bu yaklaşım, simülasyonların fiziksel gerçekliğe yakın kalmasını sağlarken sayısal kararsızlıkları da önlüyor.

Restorasyon planlamacıları için bu model, tatlı su yönetimi kararlarının körfez ekosistemi üzerindeki olası etkilerini önceden değerlendirme imkânı sunuyor. Böylece 1980'lerdeki gibi felaket senaryolarının tekrarlanma riski en aza indirilmeye çalışılıyor.