Depresyon, dünya genelinde en yaygın ruh sağlığı sorunlarından biri olmayı sürdürüyor. Genetik faktörlerin bu hastalığa yatkınlıkta önemli rol oynadığı uzun süredir bilinse de yeni bir araştırma, genlerinizin son sözü söylemediğini gösteriyor.
ABD Ulusal Sağlık Enstitüsü'nün (NIH) kapsamlı 'All of Us' araştırma programından elde edilen verilerle yürütülen bu çalışma, Nature Mental Health dergisinde yayımlandı. Araştırmacılar, katılımcıların genetik risk profillerini egzersiz alışkanlıklarıyla karşılaştırarak dikkat çekici bir örüntü tespit etti: Genetik depresyon riski yüksek olan bireyler, düzenli fiziksel aktiviteyle bu riski kayda değer ölçüde törpüleyebiliyor.
Çalışmada özellikle iki faktör öne çıkıyor: Günlük atılan adım sayısı ve orta ile yüksek yoğunluklu egzersiz süreleri. Her iki değişken de depresyon belirtilerinin şiddetiyle ters orantılı bir ilişki sergiledi. Yani ne kadar çok hareket, o kadar hafif semptomlar.
Bu bulgu, egzersizin yalnızca genel sağlık için değil, genetik yatkınlığı olan bireyler için de koruyucu bir işlev üstlenebileceğine işaret ediyor. Araştırmacılar, fiziksel aktivitenin beyin kimyasını ve nöral devreleri etkileyerek genetik riskin biyolojik etkilerini kısmen baskılayabileceğini öne sürüyor.
Çalışmanın en güçlü yanlarından biri, 'All of Us' programının sunduğu büyük ve çeşitli katılımcı havuzu. Bu durum, bulguların farklı demografik gruplar için de geçerli olabileceğini düşündürüyor. Öte yandan araştırmacılar, gözlemsel nitelikteki bu çalışmanın nedensellik ilişkisi kurmak için yeterli olmadığını hatırlatıyor.
Yine de bu veriler, depresyon önleme ve yönetiminde fiziksel aktiviteye daha fazla yer açılması gerektiğine dair sağlık politikası tartışmalarına önemli bir katkı sunuyor. Genetik kaderciliğe karşı umut veren bu bulgular, hareketin bir tedavi aracı olarak ciddiye alınması gerektiğini bir kez daha hatırlatıyor.