Modern kozmolojide evrenin temel parametrelerini belirlemenin yeni yollarını bulmak kritik bir hedef haline geldi. Son dönemde yapılan bir araştırma, yıldız oluşum oranının kozmik tarihini kullanarak bu parametreleri ölçmenin etkili bir yöntemi olabileceğini ortaya koydu.
Araştırmacılar, yaklaşık 15 milyar yıllık süreçte (z=0 ile z=15 kırmızıya kayma aralığında) evrendeki yıldız oluşum yoğunluğunu analiz etti. Bu veriler sayesinde Hubble sabiti (H₀), karanlık madde yoğunluğu (Ωₘ) ve karanlık enerji durum denklemi parametresi (w) gibi temel kozmolojik büyüklükleri belirlemeye çalıştılar.
Çalışmanın en dikkat çekici bulgusu, yıldız oluşum verilerinin tek başına Hubble sabitini 65±11 km/s/Mpc olarak hesaplayabilmesi oldu. Ancak bu yaklaşımda astrofiziksel parametrelerle olan karmaşık ilişkiler nedeniyle belirsizlik marjı oldukça geniş kaldı.
Araştırmacılar bu sorunu, yıldız oluşum verilerini son dönem baryon akustik salınım (BAO) gözlemleri ve Tip Ia süpernovalar gibi diğer kozmolojik verilerle birleştirerek çözdü. DESI-DR2 verileriyle kombine edildiğinde Hubble sabiti 68.28±0.18 km/s/Mpc gibi oldukça hassas bir değere ulaştı.
Bu yöntem, kozmolojik parametrelerin belirlenmesinde yeni bir araç sunarak, mevcut gözlemsel teknikleri destekleyici nitelikte önemli katkılar sağlayabilir. Yıldız oluşum tarihinin kozmoloji için bu denli değerli bilgiler içermesi, evrenin evrimini anlamamızdaki yeni kapıları aralamaktadır.