Nükleer reaktör teknolojisinde önemli bir yere sahip olan erimiş flüorit tuzların özelliklerini tahmin etmek için yeni bir hesaplama yaklaşımı geliştirildi. Yoğunluk fonksiyonel teorisine dayalı ab initio moleküler dinamik simülasyonları, bu tür malzemeleri modellemede güçlü bir araç olmakla birlikte, standart değişim-korelasyon fonksiyonellerinin dispersiyon etkilerini ihmal etmesi önemli hatalar yaratabiliyordu.
Araştırmacılar, Grimme'nin DFT-D ve yerel olmayan van der Waals düzeltmelerinin Grup-I (lityum, sodyum, potasyum flüoritleri) ve Grup-II (berilyum, magnezyum, kalsiyum flüoritleri) erimiş flüoritleri üzerindeki etkilerini sistematik olarak değerlendirdi. Bu tuzlar, reaktör uygulamalarında kritik rol oynayan malzemelerdir.
Çalışmanın sonuçları, dispersiyon düzeltmelerinin bağlanma enerjileri üzerinde görece küçük etkiler gösterdiğini, ancak yoğunluk tahminlerini dramatik şekilde iyileştirdiğini ortaya koydu. Farklı bileşimler ve sıcaklıklarda yapılan kapsamlı karşılaştırmalı analizler, yarı-deneysel dispersiyon modellerinin bu sistemlerin özelliklerini daha doğru şekilde öngörebildiğini gösterdi.
Bu gelişme, nükleer reaktör tasarımında kullanılan erimiş tuzların yapısal, termofiziksel ve taşınım özelliklerinin daha güvenilir şekilde hesaplanmasına olanak tanıyacak. Özellikle yeni nesil reaktör teknolojilerinin geliştirilmesinde bu tür hassas hesaplama yöntemlerine olan ihtiyaç giderek artıyor.