NASA'nın Psyche uzay aracı, metal açısından zengin Psyche asteroidine yolculuğunda kritik bir aşamaya geliyor. Araç, Mars'ın sadece 4.500 km üzerinden geçerek güçlü bir yerçekimsel itki elde edecek. Bu manevra, hem yakıt tasarrufu sağlayacak hem de bilim insanlarına Mars'ı hedef alarak uzay aracının enstrümanlarını test etme fırsatı verecek. Psyche, Mars'ın karanlık tarafından yaklaşırken gezegenin etkileyici hilal görüntülerini yakalayacak ve çevresindeki zayıf toz halkalarını arayacak. Ayrıca karşılaşma sırasında manyetik alan ve kozmik ışın verileri de toplayacak.

Amerika Birleşik Devletleri'nin batı eyaletleri, orman yangınlarını erken tespit etmek için yapay zeka teknolojisinden yararlanmaya başladı. Sistem, orman kameralarından gelen görüntüleri analiz ederek duman benzeri oluşumları tespit ediyor. Arizona'nın Coconino Ulusal Ormanı'nda yapılan bir uygulamada, yapay zeka bir Mart öğleden sonrasında kamera beslemesinde dumana benzer bir şey tespit etti. İnsan analistler bunun bulut veya toz olmadığını doğruladıktan sonra, eyalet orman servisi ve en büyük elektrik şirketine uyarı verildi. Bu teknoloji, özellikle iklim değişikliği nedeniyle artan orman yangını riskine karşı kritik bir erken müdahale aracı olarak değerlendiriliyor. Yangınların erken tespit edilmesi, hem can kaybını önlemede hem de ekonomik zararları azaltmada hayati önem taşıyor.

Avrupa Uzay Ajansı'nın Gaia uydusu milyarlarca yıldızın konumunu haritalıyor. Şimdi bilim insanları, bu görevin yakın kızılötesi yeteneklerle donatılmış hali olan GaiaNIR'in küresel yıldız kümelerindeki karanlık madde halelerini tespit etmedeki gücünü araştırıyor. Yeni çalışma, M4 küresel yıldız kümesi benzeri bir modelde her iki görevin performansını karşılaştırdı. Bulgulara göre, mevcut Gaia uydusu düşük toz bulutlarının olduğu bölgelerde geniş karanlık madde halelerini tespit edebiliyor. Ancak kozmik toz bulutlarının yoğun olduğu alanlarda performansı düşüyor. GaiaNIR'in yakın kızılötesi gözlem kabiliyeti, bu tozlu bölgelerde çok daha etkili olacak ve evrenin en gizemli bileşenlerinden karanlık maddenin izlerini sürmede astronomlara önemli avantajlar sağlayacak.

Astronomlar, yeni doğan yıldızların çevresindeki gezegen oluşum disklerinde beklenmedik bir fenomen keşfettiler. Bu disklerin dış bölgelerinde 'hale' adı verilen zayıf ama yaygın toz bulutları gözlemleniyor. ALMA teleskobu kullanılarak yapılan araştırmada, Elias 2-24, IM Lup ve DM Tau sistemlerindeki bu haleler incelendi. Bulgular, mevcut teorilerin öngördüğünün aksine, bu yapıların toplam radyasyon akısının %20-30'unu oluşturduğunu gösteriyor. En ilginç yanı ise, bu bölgelerde 2 santimetreye kadar büyük toz tanecikleri bulunması. Bu keşif, gezegen oluşumunda tozların nasıl dağıldığına dair bilgilerimizi gözden geçirmemizi gerektiriyor.

Astronomlar, evrenin yaklaşık 4-5 milyar yaşındayken var olan on büyük galaksinin ayrıntılı moleküler gaz ve toz haritalarını oluşturmayı başardı. NOEMA3D araştırması kapsamında gerçekleştirilen bu çalışma, söz konusu galaksilerdeki soğuk moleküler gazın beklenenden çok daha geniş alanlara yayıldığını ortaya koydu. Bu galaksilerdeki gaz dağılımı, yıldız disklerine benzer boyutlara ulaşarak, aynı dönemdeki patlama halinde yıldız üreten galaksilerden farklı bir yapı sergiliyor. Araştırmacılar, farklı moleküler gaz izleyicilerinin benzer uzamsal dağılım gösterdiğini, ancak karbonmonoksit hatlarının gaz dağılımını haritalamada en etkili yöntem olduğunu belirledi.

Astronomlar, protoplanet disklerindeki 'ölü bölge' denilen özel bölgelerde gezegenlerin nasıl oluştuğunu araştırıyor. Yeni simülasyonlar, bu bölgenin iç kenarındaki periyodik patlamaların, toz taneciklerinin büyümesini ve gezegen oluşumunu nasıl etkilediğini ortaya koyuyor. Araştırmacılar, viscous ısınma ve radyasyon soğuması gibi karmaşık süreçleri modelleyerek, akresyon patlamalarının birden fazla toz halkasının oluşumuna yol açtığını keşfetti. Bu bulgular, güneş sistemimizin de dahil olduğu gezegen sistemlerinin erken evrelerindeki fiziksel süreçleri anlamamız açısından kritik önem taşıyor. Çalışma, toz opasitesinin bu süreçteki anahtar rolünü vurgularken, gezegen oluşumunun bu bölgedeki sınırlarını da ortaya koyuyor.

Çin'in Tianwen-1 Mars orbitörü, 3I/ATLAS adlı üçüncü yıldızlararası nesneyi Mars'tan görüntülemeyi başardı. Bu gözlem, Çin'in ilk derin uzay astronomik gözlemi olma özelliği taşıyor. Eylül-Ekim 2025 tarihlerinde yapılan gözlemler, kuyruklu yıldızın koma ve kuyruk yapısındaki değişimleri farklı açılardan izleme fırsatı sundu. Elde edilen veriler, nesnenin toz dinamikleri hakkında benzersiz bilgiler sağladı. Analizler, komanın birkaç yüz mikrometre boyutundaki büyük toz taneciklerinden oluştuğunu ve güneş radyasyon basıncının etkisiyle şekillendiğini gösterdi. Bu çalışma, yıldızlararası nesnelerin yapısı ve davranışları hakkındaki bilgilerimizi genişletiyor.

Japon araştırmacılar, olağandışı özellikler sergileyen bir quasar keşfetti. 1.7 milyar ışıkyılı uzaklıktaki bu kozmik canavar, 10 bin Kelvin sıcaklıkta karadeğer ışıma yayıyor ve bilim insanlarını şaşkına çeviriyor. Subaru teleskopuyla yapılan gözlemler, nesnenin geleneksel quasarlardan farklı bir spektrum sergilediğini ortaya koydu. Araştırmacılar, bu quasarın 'küçük kırmızı noktalar' olarak adlandırılan yeni nesne sınıfının geçiş evresinde olabileceğini düşünüyor. Nesnenin ultraviyole ışık eğrisi, normal quasarlarda görülen toz maskeleme etkisiyle açıklanamıyor ve üç farklı sıcaklıkta karadeğer bileşeni içeriyor.

Araştırmacılar, Körfez İşbirliği Konseyi ülkelerinin iklim politikalarını desteklemek için özel olarak tasarlanmış yapay zeka sistemi geliştirdi. GCA adlı bu sistem, bölgeye özgü iklim verilerini analiz ederek karar vericilere rehberlik ediyor. Sistem, hükümet politikalarından akademik çalışmalara kadar geniş bir veri yelpazesini işleyebiliyor ve sıcak hava dalgaları, toz fırtınaları ve sel gibi bölgesel iklim olayları hakkında gerçek zamanlı analiz yapabiliyor. 200 bin soru-cevap çifti içeren veri seti, uydu görüntüleri ve metin verilerini birleştirerek bölgenin benzersiz iklim zorluklarına odaklanıyor.

Güneş Sistemi'nin oluşumundan 2-4 milyon yıl sonra şekillenen karbonlu kondritler, uzun zamandır bilim insanlarını meraklandıran bir bulmacaydı. Bu ilkel meteorit örnekleri, farklı zamanlarda ve yerlerde oluşan toz bileşenlerini içeriyor, ancak bu çeşitliliğin nedeni bilinmiyordu. Monte Carlo simülasyonları kullanan yeni bir araştırma, bu gizemin çözümünü sunuyor. Çalışma, gezegen kaynaklı basınç artışlarının disk içindeki farklı toz bileşenlerini nasıl filtrelediğini ve farklı oranlarda ilettiğini gösteriyor. Bu keşif, karbonlu kondritlerin muhtemelen Jüpiter'in yörüngesinin ötesinde, tek bir uzun ömürlü toz tuzağında oluştuğunu ortaya koyuyor. Bulgular, geç dönem planetesimal oluşumu hakkındaki anlayışımızı derinleştiriyor ve erken Güneş Sistemi'ndeki karmaşık dinamikleri aydınlatıyor.

Gemini Gözlemevi'nin uzun süreli izleme çalışması, NGC 3786 galaksisinin merkezi kara deliğinin dramatik görünüm değişikliğinin arkasındaki fiziksel nedeni ortaya koydu. Galaksi, tip 1.8/1.9'dan tip 1'e geçiş yaparak astronomların 'değişken görünüm' olarak adlandırdığı nadir fenomeni sergiledi. Bu değişiklik sırasında galaksinin orta kızılötesi parlaklığı 1-1.5 büyüklük artarken, optik sürekli ışık yalnızca 0.2-0.3 büyüklük değişti. En dikkat çekici bulgu, geniş Paschen çizgilerinin iki yıllık takip döneminde güçlenirken, geniş hidrojen-alfa çizgisinin değişmeden kalmasıydı. Bu gözlemler, olayın gelgit parçalanma olayından kaynaklanmadığını, bunun yerine kara delik çevresindeki toz ve gazın hareketleri nedeniyle görüş hattındaki sönümlenmenin değişmesinden kaynaklandığını gösteriyor.