Araştırmacılar, nano ölçekli gözenekli malzemelerdeki sıvı akışını daha iyi anlamak için yeni bir modelleme yöntemi geliştirdi. Yöntem, kapiller yoğuşma nedeniyle tıkanan gözeneklerin etkisini hesaba katarak, malzemenin geçirgenlik özelliklerini tahmin ediyor. Klasik Yoğunluk Fonksiyonel Teorisi ile desteklenen bu yaklaşım, nano boyutlardaki fiziksel olayları makro ölçekli modellere entegre ederek, petrol endüstrisi, su arıtma ve kataliz gibi alanlarda önemli uygulamalara sahip. Çalışma, gözenek boyutu dağılımı ve malzeme yapısının sıvı akış özelliklerini nasıl etkilediğini ortaya koyuyor.

arXiv — Kimyasal Fizik 0

Kimya

5 gün önce

QT-Net: Atomik Kimyasal Uzayda Yapay Zeka Modellerinin Yeniden Değerlendirilmesi

Araştırmacılar, atomik özelliklerin makine öğrenmesi hedefleri olarak değerlendirilmesinde yeni bir yaklaşım geliştirdi. Kısmi yükler ve multipoller gibi atomik özellikler kimyasal açıdan anlamlı bilgiler içerse de, bu özelliklerin atom düzeyinde değerlendirilmesi zorlu bir süreç olmuştur. Yeni çalışmada, atomik ortamları SOAP tanımlayıcıları ile kümeleyerek ve sadece eğitim sırasında görülmeyen küme etiketlerini hesaba katarak bir değerlendirme protokolü önerildi. Bu protokol kullanılarak, H, C, N ve O atomlarının elektron popülasyonları ile multipollerini tahmin etmede E(3)-eşdeğişken ve eşdeğişken olmayan modeller karşılaştırıldı. Araştırma sonucunda, rotasyonel olarak güçlendirilmiş ve eşdeğişken olmayan graf sinir ağı olan Quantum Topological Neural Network (QT-Net) geliştirildi.

arXiv — Kimyasal Fizik 0

Kimya

29 Apr

İlaç Tasarımında Yeni Algoritma: Molekül Parçaları Artık Daha Kolay Birleşecek

Bilgisayar destekli ilaç geliştirmede önemli bir adım atıldı. Araştırmacılar, molekül parçalarının hem enerji açısından uygun hem de kimyasal olarak gerçekleştirilebilir şekilde bir araya getirilmesini sağlayan yeni bir algoritma geliştirdi. Q-SFD adı verilen bu yöntem, iki molekül parçasının aynı anda yerleştirilmesini matematiksel bir optimizasyon problemi olarak ele alıyor. Sistem, parçalar arasındaki mesafeyi de hesaba katarak, daha sonra tek bir molekül haline getirilebilecek düzenlemeleri tercih ediyor. Test sonuçları oldukça umut verici: algoritma, önceki yöntemlere göre uygun parça çiftlerini bulma oranını yaklaşık iki katına çıkardı. En önemli 5 çözüm arasında, test edilen vakaların %90'ından fazlasında en az bir uygun çift bulundu. Bu gelişme, ilaç moleküllerinin tasarım sürecini hızlandırabilir ve daha etkili ilaçların keşfedilmesine katkı sağlayabilir.

arXiv (Biyoloji) 0