“manyetik fırtına” için sonuçlar
3 sonuç bulundu. Sonuçları kategoriye göre daraltabilirsin.
Ay Yörüngesindeki ARTEMIS Uyduları Manyetik Fırtınaların Sırlarını Çözüyor
NASA'nın ARTEMIS uyduları, Ay mesafesindeki manyetik fırtınaların plasma tabakası üzerindeki etkilerini inceledi. Araştırma, sakin dönemlerde 100 keV'den yüksek enerjili elektron akışlarının neredeyse sıfıra düştüğünü ortaya koydu. Ancak uzay hava durumu bozulduğunda, relativistik enerjilere kadar uzanan güçlü elektron akışları gözlemlendi. Özellikle dikkat çeken bulgu, fırtına sonrası iyileşme döneminde elektron sıcaklığının 4 kat artmasıydı. Bu keşif, Dünya'nın manyetosferindeki dinamiklerin anlaşılmasında önemli bir adım.
Kutup buzları 1859'daki büyük güneş fırtınasının gerçek şiddetini ortaya çıkardı
1859 yılında yaşanan Carrington Olayı, tarihte kaydedilen en büyük jeomanyetik fırtınalardan biri olarak kabul edilir ve genellikle en kötü senaryo örneği olarak gösterilir. Ancak Grönland ve Antarktika'dan alınan buz örneklerinin yeni analizi, bu olayın düşünülenden çok daha farklı bir karakterde olduğunu gösteriyor. Araştırmacılar, buzlardaki 36Cl konsantrasyonlarını inceleyerek güneş parçacık olayının gerçek büyüklüğünü belirlemeye çalıştı. Sonuçlar, Carrington Olayı sırasında Dünya'ya ulaşan yüksek enerjili güneş parçacıklarının beklenenden çok daha az olduğunu ortaya koyuyor.
Manyetik Fırtınalar Yıldız Tespitini Etkilemiyor, Gizemli Geçici Objeler İçin Yeni İpuçları
1950'lerde çekilen astronomik fotoğraf plakalarında yapılan yeni bir araştırma, jeomanyetik fırtınaların yıldız tespitini etkilemediğini ancak gizemli geçici gök cisimlerinin görülme oranını azalttığını ortaya koydu. VASCO projesi kapsamında 100.000'den fazla optik geçici cisim tespit edilirken, bu cisimlerinin manyetik fırtına dönemlerinde daha az görülmesi araştırmacıları şaşırtmıştı. Minnesota Otomatik Plaka Tarayıcısı verilerini kullanan bilim insanları, 638 farklı gözlem alanındaki yıldız sayılarını inceleyerek, manyetik fırtınaların plakların genel hassasiyetini etkilemediğini kanıtladı. Bu bulgu, geçici cisimlerin gözlenme oranındaki azalmanın teknik bir sorun değil, gerçek bir fiziksel fenomen olduğuna işaret ediyor.